تحلیل فرهنگ و اجتماع کشور عراق

تحلیل فرهنگ و اجتماع کشور عراق

فرهنگ و اجتماع کشور عراق را می توانید در این بخش از سایت ixport بررسی نمایید . با ما همراه باشید.

دانستنی های مهم کشور عراق

دین و مذهب عراق

عراق دارای شهرها و روستاهای فراوانی است و مردم عراق با توجه به شرایط تاریخی و شرایط حال حاضر کشور خود و مسائل قومی ، مذهبی و غیره دارای آداب و رسوم فرهنگی خاص خود هستند اگر قصد تعامل با مردم این کشور را دارید ، پیش از آن باید با فرهنگ و آداب و رسوم و مسائل سیاسی اجتماعی این کشور آشنا شوید . 

این کشور را از نظر اجتماعی فرهنگی می توان به چند بخش تقسیم کرد ، در مرکز عراق عرب های سنی ، در نواحی شمال و شمال شرقی عراق که به کردستان عراق مشهور است کردها ، لرها در شرق کشور در استان های واسط ، دیاله ، میسان و در بخش جنوبی شیعیان سکنی گزیدند . شهرهای مقدس کربلا و نجف دو شهر مهم مذهبی به شمار می آید .

هر گروه مذهبی دارای خصوصیت های فرهنگی و اجتماعی خاص خود هستند . کردها در چهار استان سلیمانیه ، اربیل ، دهوک و کرکوک در مناطق مرتفع شمالی زندگی می کنند و کردها اصولاً دارای زندگی قبیله ای هستند .
اکثریت جمعیت کرد دارای مذهب سنی هستند و فقط بخشی از آنها که در اطراف خانقین زندگی می کنند ، دارای مذهب شیعه هستند . کردها از زمانی که عراق به وجود آمد علاقه مند به داشتن حکومتی مستقل بودند با دولت این کشور مدام در مبارزه بودند .

در رابطه با کردها می توان این مساله را بیان کرد که قومیت نسبت به مذهب در کردها مشهودتر است . کردهای عراق از نظر قومیتی به ایرانی ها مشابه اند ، همواره در تلاش اند تا خود را از اعراب عراق متمایز کنند .

عراق کشوری است با قومیت های گوناگون و ساکنان آن را عرب ، کرد ، ترکمن ، آشوری ، کلدانی ، مندایی و صابئین و غیره تشکیل می دهند . کُردها در نواحی شمال و شمال شرقی عراق که به کردستان عراق مشهور است و استان های واسط ، استان دیاله و میسان زندگی می کنند و از لحاظ فرهنگی . زبانی و طرز پوشش با عرب ها متفاوتند .

زبان کشور عراق

عربی و کردی زبان های رسمی عراق هستند . میزان باسوادی بین ۶۰٪ تا ۷۰٪ است . علاوه بر این دو زبان های دیگری نیز در این کشور گویشورانی دارند:

• ترکی آذربایجانی ( ترکمن های عراق ): ۶۰۰ هزار نفر ( ۱۹۸۲ ) ( شهر کرکوک ، اربیل ، رواندوز ، از جنوب شرق کرکوک تا مقدادیه ، خانقین ، مندلی و ناحیه موصل )
• لری: ۲۲۷ هزار نفر ( ۱۹۹۴ )
• کلدانی نو ( از زبان های آرامی ): ۱۱۰ هزار نفر ( ۱۹۹۴ ) ( موصل ، بغداد ، بصره ، جنوب شرقی کردستان )
• ارمنی: حدود ۶۰ هزار
• آشوری ( از زبان های آرامی ): ۳۰ هزار نفر ( ۱۹۹۴ ) ( شمال عراق ، بغداد ، بصره ، کرکوک ، اربیل )
• دوماری ( زبان کولی ها ) ( از زبان های هندوآریائی ): ۲۲٬۹۰۰ هزار نفر ( ۲۰۰۰ )
• گورانی ( از شاخه شمال غربی زبان های کردی ): ۲۱ هزار نفر ( ۲۰۰۰ ) ( نزدیکی حلبچه ، شرق سلیمانیه ، پراکنده از موصل تا خانقین )
• باجلانی ( از شاخه شمال غربی زبان های کردی ): ۲۰ هزار نفر ( ۱۹۷۶ ) ( شمال خانقین ، استان موصل ، نواحی کردنشین )
• سارلی ( از شاخه شمال غربی زبان های کردی ): کمتر از ۲۰ هزار نفر ( ۱۹۹۵ ) ( شمال موصل ، استان کرکوک )
• آیداغی ( چرکسی ) ( از زبان های قفقازی ): ۱۹ هزار نفر ( ۱۹۹۳ )
• شبک ( از شاخه شمال غربی زبان های کردی ): ۱۰ تا ۲۰ هزار نفر ( ۱۹۸۹ ) ( شمال موصل )
• کوی سنجق ( از زبان های کردی ): ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر ( ۱۹۹۵ ) ( کوی سنجق ، شمال عراق )

فرهنگ مردم عراق

فرهنگ در عراق قدمتی چند هزار ساله و به اندازه عمر پیدایش نخستین تمدنها در میان رودان دارد . صور فرهنگی از قبیل نقاشی ، مجسمه سازی ، قالی بافی ، شاعری و بالاخص معماری همواره نزد مردم این سرزمین از محبوبیت و مقبولیت بالایی برخوردار بوده است و بیشترین تعداد عالمان و هنرمندان جهان عرب را می توان متعلق به این منطقه دانست .

سومریان که اولین اقوام ساکن در این منطقه بودند را می توان بنیانگذاران فرهنگ عراق نامید . بعد از آن تا مدتها زبان و فرهنگ اقوام سامی که همسایه های غربی و جنوبی عراق را تشکیل می دادند ، در عراق مورد استفاده قرار می گرفت . با گسترش قلمرو امپراطوری ایران ، فرهنگ عراق تحت تاثیر فرهنگ ایران قرار گرفت . با پیدایش اسلام از شبه جزیره عربستان و گسترش آن به تمام خاورمیانه ، عصری جدید در زندگی مردم این منطقه آغاز شد که برگرفته از علوم ، مدنیت و هنر اسلامی بود .

خلافت عباسیان نیز برهه ای تاریخی به شمار می رود که در شکل گیری و شکوفایی فرهنگی مردم این سرزمین نقش بسزایی داشته است . با قدرت گرفتن امپراطوری عثمانی دوره ای جدید در گسترش و پیشرفت فرهنگ و تمدن در این ناحیه رقم خورد . با پایان یافتن جنگ جهانی اول و سلطه امپراطوری بریتانیا بر این کشور ، فرهنگ این کشور تا حدودی تحت تاثیر فرهنگ غرب قرار گرفت .

کشور عراق از نظر ساختار اجتماعی فرهنگی به سه حوزه کاملاً متفاوت قابل تقسیم است . در حوزه مرکزی عراق اعراب سنی ، در شمال و شرق کردها و در جنوب شیعیان سکونت دارند و هر کدام از این گروه ها دارای شاخصه های فرهنگی و اجتماعی خاص خود هستند . البته در کنار این سه گروه اصلی ، هویت های فرهنگی اجتماعی کوچک تری نظیر ترکمن ها ، آشوری ها و یزیدی ها نیز وجود دارند که دارای فرهنگ و عقاید متمایزی می باشند .

شیعیان که اکثریت جمعیت عراق را تشکیل می دهند ، بیشتر در مناطق جنوبی و مرکزی عراق سکونت دارند . وجود مقبره امامان شیعی در شهرهای.مقدس عراق همچون کربلا و نجف ، و همچنین وجود حوزه علمیه نجف و در نتیجه حضور دایمی علمای شیعی در این شهرها باعث تقویت فرهنگ شیعی شده است و این امر شیعیان عراق را از نظر فرهنگی به ایرانیان شیعی مذهب نزدیک ساخته است .

اعراب سنی بخش دیگری از ساختار فرهنگی اجتماعی.عراق را تشکیل می دهند . این بخش از ساختار فرهنگی عراق براساس قومیت عربی و مذهب سنی.ایجاد شده و به دلیل حاکمیت اقلیت اعراب سنی در طول دهه های گذشته در عراق تقویت شده است . گرایش ها و عصبیت عربی این بخش از فرهنگ عراق بسیار قدرتمند بوده و پان عربیسم به عنوان یک ایدئولوژی سیاسی فعال در عراق و حتی جهان عرب در این فرهنگ ریشه داشته است . این بخش از ساختار فرهنگی عراق به دلیل حمایت های نظام سیاسی در پی تسلط بر سایر بخش ها و همسان سازی فرهنگی بوده است .

کردها عموماً در مناطق بلند شمالی ، دره های مجاور آن و در چهار استان سلیمانیه ، اربیل ، دهوک و کرکوک ( تمیم ) دیاله و واسط زندگی می کنند . به غیر از این مناطق که اکثریت قریب به اتفاق کرد هستند ، کردها در مناطق مجاور نیز پراکنده اند و جمعیت انبوهی از آنان تا حدود کوت هم پخش شده اند . اصولاً پیوند و همبستگی کردها ، قبیله ای است .

قبایلی چون هرکی ، سورچی و زیباری توانسته اند هنوز پیوستگی بدوی سنتی خود را حفظ کنند . اکثر کردها سنی مذهب هستند و تنها بخشی از آن ها تحت عنوان کردهای فیلی ، که در استان دیاله سکونت دارند ، شیعی مذهب هستند .

پس از جنگ کویت و عراق و وضع ممنوعیت پرواز عراق به بالای خط ۲۳ درجه در سال ۱۹۹۱ کردهای عراق عملاً توانستند حکومت خود را تأسیس نمایند و با حل اختلافات گروهی و قیام علیه حکومت بعث حکومت منطقه را به عهده گرفتند که کردها این خیزش را «راپه رین» می نامند . پس از ده سال و با حمله مجدد آمریکا به عراق در شمال و شمال شرقی عراق که به کردستان عراق معروف است کردها حکومت خود مختار در جمهوری فدرال عراق به طور رسمی تشکیل دادند . در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ نیز ریاست جمهوری و وزارت امور خارجه عراق توسط کردها اداره می گردد . برای مطالعه مقاله ” صادرات به عراق ” مراجعه کنید.

جغرافیای کشور عراق

عراق مابین مدار ۲۹ و ۳۸ درجهٔ شمالی و مدار ۳۹ و ۴۹ درجهٔ شرقی.قرار گرفته است ( بخش کوچکی از آن در غرب مدار ۳۹ درجه.شرقی واقع شده ) . این کشور با ۴۳۷٬۰۷۲ کیلومتر مربع ۵۸امین کشور از حیث بزرگی است . اندازهٔ آن را می توان با ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده مقایسه کرد . همچنین این کشور کمی از پاراگوئه بزرگتر است .

بخش بزرگ عراق صحرا است اما مناطق مابین دو رود دجله و فرات حاصلخیز است . این رودها سالانه ۶۰ میلیون متر مکعب لای را به دلتا حمل می کنند . قسمت های شمالی کشور عمدتاً کوهستانی است و بلندترین قلهٔ آن حاجی عمران (  شیخا دار ) ( هم مرز با بلندی های پیرانشهر ایران  ) با ارتفاع ۳۶۱۱ متر است . عراق مرز ساحلی کوچکی به طول ۵۸ کیلومتر با خلیج فارس دارد . در مجاورت شط العرب که نزد ایرانیان با نام اروندرود شناخته می شود ، مرداب هایی قرار داشتند که بیشترشان طی دههٔ ۱۳۷۰ خشکانده شدند .

آب و هوای کشور عراق

آب و هوای کشور ( به جز شمال ) عمدتاً صحرایی است با زمستان های خنک و گاه سرد و تابستان های خشک و گرم و آفتابی . دمای هوا در تابستان در بیشتر جاهای این کشور به ۴۰ درجه سانتیگراد و در برخی مناطق به ۴۸ درجه می رسد .

دمای هوا به ندرت در زمستان بالای ۲۱ درجه می رود و در شرایط سخت بین ۱۵ تا ۱۹ درجه و در شب ها تا حد ۲ تا ۵ درجه قرار می گیرد . مناطق کوهستانی شمال اغلب از زمستان های سرد با بارش برف و باران برخوردار است که گاهی موجب طغیان رودخانه ها می شود . به طور معمول بارندگی در این کشور کم است . در بیشتر مناطق سالانه کمتر از ۲۵۰ میلی لیتر بارش وجود دارد . این بارش ها هم بیشتر در زمستان رخ می دهد . باران های تابستانی به جز در شمال بسیار به ندرت اتفاق می افتند .