سیاست و اقتصاد روسیه

پکیج آموزش صادرات و واردات و ترخیص کالا

تحلیل محیط سیاسی و اقتصادی کشور روسیه

سیاست و اقتصاد روسیه

در این بخش از سایت به مطالعه و بررسی محیط سیاسی و اقتصادی کشور روسیه می پردازیم.

با ما همراه باشید.

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

محیط اقتصادی روسیه

از نظر همکاری تجاری و اقتصادی ، کشورهای حوزه ” منا ” MENA ( منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا )  از شرکای اصلی روسیه به حساب نمی آیند . طبق گزارش مرکز صادرات کالا روسیه ، در سال ۲۰۱۷، کشورهای خاورمیانه ( ۱۶ کشور از جمله ایران و ترکیه ) تنها ۷.۸ درصد کل صادرات کالا روسیه را به ارزش ۲۸ میلیارد دلار به خود اختصاص داده اند . در سال ۲۰۱۸ تنها  ۳.۴ درصد از کل صادرات کالا روسیه به کشورهای شمال آفریقا ( از جمله مصر ) با ارزشی بالغ بر ۱۲ میلیارد دلار بوده است .

به این ترتیب ، کل کشور های منطقه منا ( از جمله ترکیه و ایران ) حدود ۱۱ درصد از صادرات روسیه را در سال ۲۰۱۸ به خود اختصاص داده اند ، این رقم بالغ بر ۴۰ میلیارد دلار می‌باشد .

برای مقایسه، ۳۳٪ از صادرات کالا روسیه به اروپای غربی اختصاص یافته و حدود ۲۰٪ از آن به شرق و جنوب شرقی آسیا مربوط می‌شود . با این حال ، این بدان معنا نیست که مسکو قدرت اقتصادی در منطقه منا به حساب نمی آید . سه حوزه اصلی صادرات کالا روسیه به کشورهای عضو منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا را  همکاری در بخش نفت و گاز، مواد غذایی و انرژی هسته ای تشکیل می دهد .

روسیه پس از ایالات متحده آمریکا به لحاظ تولید نفت و گاز در رتبه دوم جهان قرار دارد ؛ به همین منظور، کشورهای منطقه به منظور حفظ ثبات قیمت نفت تمایل به همکاری با فدراسیون روسیه دارند . این همکاری در درجه اول در چارچوب توافقنامه اوپک می‌باشد . بنابراین ، در ماه دسامبر ۲۰۱۸ ، شرکت کنندگان در چارچوب اوپک پلاس ، توافق کردند تا تولید نفت خود را به ۱.۲ میلیون بشکه در روز رسانده و تولید نفت را تا اکتبر ۲۰۱۹ کاهش دهند .

شرکت های فعال روسی در حوزه انرژی می توانند به عنوان سرمایه گذاران مناسبی در سطح جهانی عمل کنند . این امر به ویژه در خصوص کشور هایی که به دنبال توسعه صنعت نفت و گاز خود بوده ، اما در عین حال به علت فقدان بودجه ( به عنوان مثال در نتیجه جنگ و بحران ) با مشکلات رو به رو هستند صدق می‌کند .

در حال حاضر شرکت های روسی در عراق فعال هستند . به طوری که شرکت روسی « گازپروم نفت » با سه میدان بزرگ در این کشور ( یکی در شرق کشور و دو میدان نفتی در کردستان ) و شرکت لوک اویل نیز در میدان غرب القرنه ۲ و اریدو به فعالیت مشغولند . پیش از بهار عربی ، شرکت نفت روسی ” تات نفت ” Tatneft در سوریه و لیبی فعالیت داشته و بعد از اتمام درگیری‌ ها و تثبیت وضعیت ، قصد بازگشت به این کشور ها را دارد .

شرکت گازپروم ، پروژه اکتشاف زمین شناسی در میدان گاز الجزایر را بر عهده گرفته است . انتظار می رود شرکت های روسی در تولید گاز در مصر و لبنان نیز مشارکت داشته باشند .

امنیت غذایی تعدادی از کشور های حوزه خاورمیانه و شمال آفریقا ” منا ” به طور فزاینده ای به روسیه وابسته است . در وهله اول ، صادرات غلات روسی دارای نقش کلیدی در این خصوص می‌باشد .  مصر از خریداران اصلی غلات روسیه بوده و در پایان سال ۲۰۱۷ این کشور بزرگ ترین خریدار غلات روسی ( به میزان ۷.۸ میلیون تن ) معرفی شد . این رقم حدود دو سوم تمام واردات گندم مصر است که به لحاظ ارزشی برابر با ۱،۴ میلیارد دلار می‌باشد . در سال ۲۰۱۷ رشد خرید غلات روسیه توسط مصر به ۴۴ درصد رسید .

 در طی بیش از ۱۵ سال گذشته ، مصر بزرگ ترین متقاضی خرید غلات روسیه بوده است . بر اساس برخی نظریه‌ ها ، کاهش صادرات گندم روسیه در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ ، منجر به افزایش سریع قیمت غلات در این کشور شد و این به نوبه خود باعث رشد تنش های اجتماعی و در نتیجه بهار عربی گردید .

اما تمامی‌ کارشناسان با این سناریو موافق نیستند ؛ با این حال ، مسلم است که فدراسیون روسیه یکی از بازیکنان کلیدی در بازار غلات مصر یوده و خروج مصر از این بازار می تواند عواقب جدی داشته باشد . به همین دلیل ، مسئله عرضه پایدار محصولات کشاورزی و غله به طور تقریبی در هر جلسه برگزار شده میان مقامات روسیه و مصر مورد بحث قرار می‌گیرد .

دیگر کشور های عمده وارد کننده غلات روسیه هفت کشور : امارات متحده عربی ، ایران ، ترکیه ، لبنان ، یمن ، عمان و عربستان سعودی می‌باشند . قابل توجه است که عربستان سعودی طی سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ وارد کننده اصلی محصول ” جو ” از روسیه بوده است . صادرات جو از روسیه به عربستان سعودی به طور سالانه بیش از ۲.۷ میلیون تن تخمین زده می‌ شود .

علاوه بر فروش غلات ، روسیه هم چنین می تواند به تامین کننده فناوری‌ های مهم استراتژیک تبدیل شود . در واقع ، انرژی اتمی می تواند یک عنصر مهم امنیت انرژی برای دولت هایی باشد که ذخایر هیدروکربنی سرشاری ندارند . با توجه به این شرایط ، شرکت دولتی انرژی اتمی ” روس اتم ” به طور فعال محصولات خود را در منطقه کشور های خلیج فارس و آفریقا توسعه می دهد و میزان همکاری با این کشورها به طور پیوسته در حال رشد می‌باشد . روسیه قادر به تامین مالی پروژه‌ های ساخت و ساز نیروگاه هسته ای می‌ باشد .                                         

در نوامبر ۲۰۱۵ ، روسیه و مصر توافق نامه ای را برای ساخت و ساز و بهره برداری از نخستین نیروگاه هسته ای مصر امضا نمودند . شرکت ” روس اتم ” سوخت هسته ای روسیه را تامین می‌کند ، بر اساس توافق نامه امضا شده ، روسیه در طول ۱۰ سال نخست عملیات ساخت نیروگاه‌ های هسته ای ، آموزش نیروی کار و پشتیبانی از ساخت نیروگاه هسته ای النوویة در مصر را تامین می‌کند . ساخت و ساز این ایستگاه هسته ای تا سال های ۲۰۲۸ الی ۲۰۲۹  به پایان خواهد رسید . هزینه پیش بینی شده این پروژه تقریبا ۲۱ میلیارد دلار می‌ باشد . بناست روسیه برای اجرای ساخت این ایستگاه هسته ای به مصر وام اعطا کند . رسانه‌های مصر گزارش داده اند که سخن از وام ۲۵ میلیارد دلاری با بازپرداخت ۱۳ ساله از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۸ است .

 هم چنین در قالب  این پروژه ، شرکت ” روس اتم ” به شرکای مصری خود در توسعه زیرساخت های هسته ای کمک می‌کند و آن را به مرحله بومی سازی ارتقا می دهد.                                

در سپتامبر ۲۰۱۴ ، روسیه و الجزایر توافق نامه ای در خصوص همکاری در زمینه‌ های صلح آمیز هسته ای به امضا رساندند . این پروژه همکاری کلیدی می تواند ساخت یک نیروگاه هسته ای در الجزایر با مشارکت نیرو های روسیه باشد. در ماه اکتبر ۲۰۱۴، سرگچی کریینکو ، رئیس وقت روس اتم به خبرنگاران گفت که شرکت ” روس اتم ” مشاوره با الجزایر در خصوص ساخت نیروگاه هسته ای را آغاز نموده است . در سال ۲۰۱۷، روس اتم و کمیساریای انرژی اتمی الجزایر یادداشت تفاهمی درباره همکاری در آموزش کادر تخصصی انرژی هسته ای امضا نموده است .

کشور اردن علاقمند به همکاری با فدراسیون روسیه در زمینه‌های هسته ای می‌باشد. در ابتدا، این کشورها در خصوص ساخت یک نیروگاه هسته ای بزرگ به ارزش حدود ۱۰ میلیارد دلار به توافق رسیدند ، اما پس از آن ، طرف اردنی با توجه به مشکلات مالی تصمیم به فسخ آن گرفت . در دسامبر ۲۰۱۷ نیز شرکت روس اتم و اردن تفاهم نامه ای راجع به راکتورهای هسته ای کم قدرت امضا نمودند. طرفین موافقت کردند که امکان ساخت یک راکتور هسته ای کم قدرت مشترک با کمک طراحان روسی را در این کشور فراهم آورند .

در اکتبر سال ۲۰۱۷ ، روس اتم و مرکز مطالعات هسته ای و انرژی تجدید پذیر در عربستان سعودی ، برنامه همکاری در استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی را امضا نمودند . در فوریه سال ۲۰۱۸ ، شرکت روس اتم درخواستی مبنی بر شرکت در مناقصه ساخت دو واحد نیروی هسته ای در عربستان سعودی را ارائه نمود که نتایج این مناقصه در سال ۲۰۲۰ اعلام خواهد شد.   

 

————-    سیاست و اقتصادروسیه  ————-

 

محیط سیاسی روسیه

با توجه به گرایش های اقتصادی و دیپلماتیک روسیه پس از بهار عربی و حضور نظامی این کشور در سوریه ، این سؤال مطرح شده که آیا روسیه دارای سیاست بلندمدت مشخصی در خاورمیانه است . دراین زمینه ، برخی از تحلیلگران بر این نظرند که روسیه دارای سیاست خاورمیانه ای بلندمدت مشخصی است که البته در میان معتقدان به این دیدگاه موفق یا ناموفق بودن این استراتژی محل مناقشه است؛ اما دیدگاه دیگر اینکه روسیه فاقد سیاست خاورمیانه ای بلندمدت مشخص است . از منظر این تحلیل گران ، روسیه هیچ گاه دارای سیاست بلندمدت در خاورمیانه نبوده است .

عمل گرایی ، حرکت برمبنای الزامات کوتاه مدت در راستای ایجاد ثبات و فرصت اقتصادی ، حرکت برمبنای مجموعه ای از رفتارهای متقابل و نه جمعی ، ازجمله دلایلی است که مانع توجه به اهداف استراتژیک بلندمدت برای روسیه شده است . بااین حال ، می توان گفت در دوران پس از بهار عربی ، مسیر برای ورود گسترده روسیه به منطقه باز شده و این کشور دیگر حاضر به ایفای نقش حداقلی در خاورمیانه نیست .

روس  ها خود را قدرت بزرگ تعریف کرده و بر این باورند که ظرفیت و توان سیاسی برای اعمال نفوذ فراتر از مناطق همسایگی خود را دارند . دراین میان ، احترام به حاکمیت دولت  ها و عدم مداخله ، ازسوی روسیه به عنوان آلترناتیوی برای دخالت گرایی غربی مطرح شده است . در این متن ، روسیه خواهان نفوذ و تأثیر بیش تر بر وقایع و تحولات در خاورمیانه است .

سیاست خاورمیانه ای روسیه با تأکید بر تغییرات در این سیاست از سال ۲۰۱۲ ، همزمان با دوره سوم ریاست جمهوری پوتین و براین اساس ، جایگاه خاورمیانه در سیاست خارجی روسیه و تغییرات در سیاست خاورمیانه ای این کشور و دلایل آن ، استراتژی روسیه در خاورمیانه و درنهایت ، جایگاه ایران در سیاست خاورمیانه ای این کشور بررسی شده است .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

جایگاه خاورمیانه در سیاست خارجی روسیه

تا دهه اول قرن ۲۱ ، در استراتژی امنیت ملی روسیه ، خاورمیانه در مقایسه با اروپا و آسیا از اهمیت استراتژیک کم تری برخوردار بوده و درواقع ، روسیه فرصت های محدودی را در این منطقه برای پیشبرد منافع حیاتی خود می دیده است . محرک های اصلی سیاست خارجی این کشور در خاورمیانه عبارت بودند از : پرستیژ بین المللی ، تجارت و ثبات منطقه ای .

اوج نفوذ مسکو در خاورمیانه دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود . در این زمان ، این کشور متحدانی مثل : مصر ، سوریه ، عراق و لیبی در این منطقه داشت . بااین حال ، تمایلی به پذیرش خطر مواجهه با آمریکا ازطریق تدارک حمایت نظامی از متحدان عرب خود در برابر رژیم صهیونیستی نداشت و فاقد منابع برای رقابت با غرب ازنظر اقتصادی بود که این عوامل باعث تضعیف نفوذ این کشور شد .

تلاش پوتین برای احیاء جایگاه روسیه در خاورمیانه و به چالش کشیدن تسلط آمریکا فقط به محکوم کردن تهاجم آ مریکا به عراق ، که روابط نسبتاً دوستانه ای با روسیه داشت محدود شد؛ این در حالی بود که هیچ اقدامی برای متوقف ساختن چنین حمله ای صورت نداد .

با شروع بهار عربی در سال ۲۰۱۱ ، روسیه در ابتدا توجه اندکی به این موضوع نشان داد . بااین حال ، به زودی آشکار شد که بهار عربی تهدیدی علیه نفوذ مستهلک شده روسیه ازطریق سرنگونی تعداد اندک متحدان این کشور در منطقه است . مسکو قراردادهای تسلیحاتی و سرمایه گذاری های زیرساختی خود به ارزش میلیارد ها دلار در لیبی را با سرنگونی قذافی بربادرفته دید .

با شروع اعتراضات سیاسی در دسامبر ۲۰۱۱ در روسیه و سرنگونی رژیم های متحد این کشور در گرجستان و اوکراین ، تحت آنچه انقلاب های رنگین نامیده شد ، روس ها درباره پیامدهای داخلی موج چالش های علیه حکومت های مستقر دچار نگرانی شدند .

براین اساس ، ماهیت تعامل روسیه با منطقه خاورمیانه از سال ۲۰۱۲ ، بعد از بازانتخاب پوتین برای دور سوم ریاست جمهوری تغییر کرده و مسکو حضور خود را در منطقه افزایش داده است . این کشور در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵ ، با انجام حملات هوایی علیه گروه های مخالف رژیم بشار اسد به طور جدی تر درگیر مسائل خاورمیانه شد؛ اما تا قبل از این تاریخ ، از دخالت مستقیم در منازعات نظامی در این منطقه اجتناب می کرد .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 
به طور کلی می توان گفت از سال ۲۰۱۲ ، روسیه سه دسته بندی از اهداف خود را برای این منطقه تعریف کرده است  :
  1. اهداف اقتصادی شامل  : مقابله و جبران فشار تحریم ها بر اقتصاد خود ، حفظ منابع درآمدی و حفاظت از منافع کمپانی های انرژی و سهم آن ها در بازارهای مختلف
  2.  اهداف سیاسی شامل : تلاش برای مقابله با انزوای کامل بین المللی ، ایجاد اهرم های فشار مؤثر بر رفتار آمریکا و اتحادیه اروپا ، ارتقاء مفهوم روسی نظم جهانی و شکل دادن به افکار عمومی در روسیه
  3. اهداف امنیتی شامل : کاهش تهدیدات ناشی از تحولات در خاورمیانه ، علیه روسیه و فضای به جامانده از شوروی سابق .

از مهم ترین دلایل مؤثر بر تغییر سیاست خاورمیانه ای روسیه نیز می توانیم به نگاه این کشور به خاورمیانه در متن گسترده تر رقابت ژئوپلیتیکی جهانی با آمریکا و متحدان غربی این کشور ، نتایج حاصل از بهار عربی ، و شخصیت پوتین و تجربه ناکام او در نزدیکی به غرب در دهه ۱۹۹۰ اشاره نماییم؛ ضمن اینکه از منظری گسترده تر ، از همه ابزارهای قدرت ازجمله دیپلماسی ، اطلاعات ، فروش تسلیحات ، توافقات انرژی ، دخالت نظامی مستقیم و بهره برداری پیوسته از هرگونه شکاف قومی _ مذهبی ای که در خاورمیانه بتوان یافت ، در راستای هدف تحکیم داخلی روسیه استفاده می شود؛

زیرا به هر اندازه که پوتین بتواند روسیه را در مقام قدرتی بزرگ در امور جهانی به روس ها بنمایاند ، جایگاه وی در داخل تحکیم خواهد شد . این امر در راستای استراتژی بین المللی گسترده تر روسیه عمل می کند که براساس آن ، از بحران های منطقه ای بهره برداری ، و یا حتی بحران های منطقه ای را ایجاد ، و خود را در نقش قدرت بزرگ جهانی که باید بخشی از راه حل آن باشد مطرح می کند .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

تغییرات در سیاست خاورمیانه ای روسیه

از سال ۲۰۱۲ ، روسیه نه تن ها از دیدن خاورمیانه در نقش منطقه ایِ حاشیه ای و ثانویه ، بلکه از نگاه به این منطقه به عنوان منطقه ای صرفاً دستاویز برای تحریک غرب نیز دست برداشت و به جای آن ، منافع خود را در این منطقه گسترش داد؛ درنتیجه ، شاهد تغییرات دیپلماتیک قابل توجهی بوده ایم که می توانیم این دگردیسی ها را در سه مرحله یا دوره در بخش بعدی مشاهده کنیم .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 
از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳

روسیه در این دوره ، زمینه های دخالت گسترده تر در امور منطقه ای و گسترش روابطش با قدرت های منطقه ای را درپیش گرفت . اگرچه این دوره به واسطه تشدید تلا ش های دیپلماتیک با بازیگران منطقه ای مشخص می شود ، روسیه در آن زمان کوشید که از دخالت مستقیم در امور داخلی منطقه اجتناب کند و به جای آن ، خود را همچون قدرت طبیعی در منازعات پیشِ رو ترسیم نماید . در این دوره ، روابط ایران و روسیه به سطح جدیدی رسید و بنیانی برای گفت و گوی سیاسی با مصر فراهم شد .

در ابتدا روسیه بر گفت و گو با کشورهایی که ازقبل روابط قدیمی با آن ها داشت (  مثل : ایران ، سوریه ، مصر ، و رژیم صهیونیستی ) متمرکز شد؛ اما به زودی تلاش های خود را به کشورهایی معطوف نمود که پیش تر مشکلاتی با آن ها در ایجاد گفت و گوهای سازنده داشت؛ برای مثال ، در نوامبر ۲۰۱۳ ، روسیه سفیر جدیدی را علی رغم اختلافات قبلی به قطر اعزام کرد و از آن زمان ، قطر یکی از بزرگ ترین سرمایه گذاران خارجی در اقتصاد روسیه شد .

در طی این دوره ، مقامات روس از گفت و گو با همه بازیگران منطقه ای استقبال کردند و کوشیدند که با قدرت های خاورمیانه ای در طیف گسترده ای از مسائل تعامل نمایند؛ راهبردی که تا به امروز ادامه داشته است . بنابراین ، مسکو به کار با کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در چهارچوب دیالوگ استراتژیک روسیه ـ شورای همکاری خلیج فارس ادامه داد . در فوریه ۲۰۱۳ ، دولت همچنین مجمع همکاری اعراب ـ روسیه را تشکیل داد که در آن ، مشکلات سیاسی و اقتصادی موجود میان مقامات روسیه و نمایندگان بلندپایه کشورهای عربی مورد بررسی قرار می گیرد . همچنین روسیه توجه ویژه خود را به افزایش تماس ها با سازمان های منطقه ای مثل سازمان همکاری اسلامی (  OIC ) و اتحادیه عرب ( IAS  ) معطوف نمود . محرک های این کشور در این زمینه عبارت بودند از :

  1. اجتناب از انزوای بین المللی به سبب تنش های فزاینده با غرب؛
  2. نگرانی روسیه از تلاش برخی نیرو ها در خاورمیانه برای ترسیم چهره روسیه در نقش دشمن اسلام و تحریک گروه های سیاسی محافظه کار در OIC و LAS برای حمایت از اسلام گرایان افراطی در قفقاز و آسیای مرکزی . در همین راستا ، مسکو به ابراز حمایتش از ایده راه حل دو دولت برای منازعه رژیم صهیونیستی ـ فلسطین و تأکید بر منافعش در حل وفصل مسالمت آمیز همه تخاصم های منطقه ای ادامه داد
  3. نشان دادن به آمریکا و اتحادیه اروپا که این کشور نقش قاطعی در حل وفصل مسائل موجود بین المللی دارد که دراین میان ، منازعات در خاورمیانه فرصت هایی را برای روسیه در این زمینه ایجاد کرده است . دراین زمینه ، روسیه فعالانه برای حفظ گفت و گوی مؤثر میان ایران و غرب در زمینه مسائل هسته ای تلاش نمود .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 
از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵

این دوره به واسطه دخالت روبه رشد روسیه در امور داخلی خاورمیانه مشخص می شود که این دخالت به فراتر از امور دیپلماتیک ، و اوج آن به دخالت نظامی در سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ می رسد . بااین حال ، سیاست روسیه در این دوره تاحدی واکنشی است . در طی سال های ۲۰۱۴ – ۲۰۱۵ ، اقدامات اصلی روسیه در خاورمیانه هنوز در واکنش به چالش های نوظهور ، تلاش برای شکل دادن به تحولات در منطقه است . در ابتدا ، مواجهه فزاینده با غرب و برنامه پوتین برای بازاحیاء به عنوان قدرت بانفوذ جهانی ، محرک اصلی تصمیم پوتین برای حمایت از رژیم اسد بود .

روسیه خود را در مقام قدرت دفاعی می دید و می خواست به آمریکا نشان دهد که توان دامن زدن به ناآرامی را دارد ، اگر مورد بی توجهی قرار بگیرد . با استمرار منازعه سوریه ، روسیه دخالت های خود را تشدید کرد . این امر تا حد بسیاری مربوط به نگرانی های روبه رشد ناشی از مشارکت ستیزه جویان روسی زبان در ضدیت با اسد می شد . از نوامبر ۲۰۱۳ ، شمار جهادگرایان اعزامی از روسیه و دیگر کشورهای به جامانده از شوروی سابق به منازعه در سوریه و عراق شدت یافت .

متعاقباً اینکه تصمیم روسیه برای اعزام نیرو به سوریه نه فقط به خاطر قصد این کشور برای خنثی سازی تلاش های غرب برای سقوط دولت اسد ، بلکه به سبب نگرانی از اینکه سقوط این نظام منجربه گسترش بی ثباتی و اسلام گرایی افراطی در فضای به جامانده از شوروی سابق شود بوده است؛ درنتیجه ، استقرار نیروهای نظامی در سوریه در اواخر سال ۲۰۱۵ به سبب انتخاب میان گزینه بد و بدتر ، به خصوص با تجربه تحولات عراق و لیبی برای روسیه بوده است .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 
از ۲۰۱۶ تاکنون

دخالت نظامی روسیه در سوریه ، به این کشور اعتمادبه نفس داد که می تواند بر رفتار غرب و قدرت های منطقه ای در خاورمیانه و فراتر از آن اثر بگذارد . روسیه بر این باور است که به تشدید تلاش های نظامی در سوریه نیاز دارد تا آمریکا را به پذیرش دیدگاه خود در این بحران مجبور سازد . تاکتیک های نظامی روسیه از این ایده سرچشمه می گرفت که حفظ نظام اسد از فروپاشی کامل ، تن ها راه برای ممانعت از وقوع اتفاقاتی است که در عراق و لیبی پیش آمد . حداقل در طی مراحل ابتدایی حضور نظامی روسیه در سوریه ، نیروی هوایی این کشور داعش را به عنوان هدف اصلی مورد حمله قرار نمی داد ، بلکه به جای آن ، بر گروه های مخالف اسد که بزرگ ترین تهدید نظام سوریه بودند متمرکز شده بود تا اسد را در قدرت نگه دارد . سقوط حلب در دسامبر ۲۰۱۶ بر اعتمادبه نفس روسیه درمورد توان خود برای شکل دهی به تحولات در این منطقه افزود؛

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 
درنتیجه ، سیاست روسیه در خاورمیانه با تغییراتی روبه رو شد :

از سال ۲۰۱۶ ، سیاست روسیه از سیاستی انفعالی به سیاستی کنشی و فعال تغییر رویه داد و درصدد مدیریت وقایع برآمد . اولین آزمون بزرگ برای این کشور در لیبی بود؛ جایی که حمایت سیاسی و کمک نظامی خود را به ژنرال خلیفه حفتر ، یکی از بانفوذترین جنگ سالاران در لیبی ارائه نمود . کرملین به او در ایجاد اخلال در اجرای توافقنامه سال ۲۰۱۵ لیبی تحت هدایت سازمان ملل متحد با هدف اجرای فرایندهای آشتی کمک کرد . حفتر کنترل بخش شرقی لیبی را در اختیار دارد و علیه دولت وفاق ملی لیبی ( GNA ) در جنگ است . حمایت مسکو از حفتر با فعالیت های این کشور در سوریه همراه بود و آشکارا خطوط قرمز روسیه را برای اثرگذاری بر پویایی های سیاسی داخلی در کشورهای خاورمیانه ، به خصوص کشورهایی که از نظر سیاسی و جغرافیایی نزدیکی بیش تری با فضای به جامانده از شوروی سابق دارند نشان داد .

نمونه دیگر ، روابط با ترکیه است . ترکیه برای سیاست پوتین در خاورمیانه بسیار مهم است . برای سال ها ، رئیس جمهور روسیه برای ترمیم روابط دو کشور تلاش کرده است . روسیه ازطریق فروش انرژی و اخیراً توافقات تسلیحاتی ، نفوذ اقتصادی زیادی در ترکیه به دست آورده است . علی رغم وجود تنش ها به سبب سرنگونی هواپیمای روسی ازسوی ترکیه ، پوتین روابط شخصی محکمی با اردوغان دارد و از تلاش اردوغان برای ایجاد نظام سیاسی جدید در این کشور حمایت کرده است . ترکیه نمونه ای از سیاست گسترده تر روسیه است؛ زیرا انرژی با توافقاتی پیوند دارد که به روسیه اجازه می دهد به بنادر ، پایگاه های هوایی و دریایی و دیگر تأسیسات مرتبط با پایگاه هایش دسترسی داشته باشد . مسکو جدا از طرطوس در سوریه ، حالا درصدد کسب پایگاه هایی در مصر ، لیبی ، سودان ، یمن است .

این پایگاه ها ، جدا از قدرت افکنی در خاورمیانه ، به مسکو اجازه می دهند که قدرت نظامی اش را در خاور نزدیک و مدیترانه تحکیم بخشد ، درعین اینکه دسترسی ناتو به دریای سیاه را قطع می کند و از توان ناتو برای انجام عملیات در خاورمیانه ، مدیترانه و بالکان علیه روسیه می کاهد .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

استراتژی روسیه در خاورمیانه

استراتژی روسیه برای پیشبرد سیاست خود در خاورمیانه شامل چندین عنصر می شود :

  • روسیه عملگرایی را در منطقه پی گرفته و قصد خود را برای گفت و گو با همه نیروهای مشروع در منطقه ابراز کرده است . با توجه به پیچیدگی واقعیات در خاورمیانه ، این استراتژی باعث ایجاد توازن میان همه بازیگران مهمی شده است که در ابتدا تصور نمی شد دسترس پذیر باشد . روسیه شرکای سیاسی اش را به تمرکز بر موضوعاتی در این منطقه ترغیب می کند که منجربه همکاری و نه کشاندن آن به اختلافات منطقه ای می شود . براین اساس ، این کشور با توجه به روابط همزمان مثبتش با ایران ، ترکیه ، سوریه ، عربستان ، مصر ، و رژیم صهیونیستی کاندیدای مناسبی برای میانجی گری در این منطقه است .
  • روسیه درعین انعطاف پذیری در گفت و گویش با این منطقه ، اصرار بر حفظ خطوط قرمزش دارد؛ لذا مخالف هرگونه دخالت نظامی بدون تصویب شورای امنیت سازمان ملل متحد ( جایی که می تواند از حق وتوی خود استفاده کند ) یا قوانین سازمان ملل متحد است؛ براین اساس ، مخالف تغییر رژیم به گونه ای است که منجربه تخریب هر کشوری شود . این کشور همچنین نگران هرگونه تغییر در مرزهای خاورمیانه و هرگونه گفت و گو با اسلام گرایان افراطی است . اصرار مسکو بر دفاع از خطوط قرمز ازسوی مخالفان منطقه ای سوریه مثل عربستان و قطر مورد احترام قرار گرفته است .
  • اینکه ، روسیه سعی دارد نقش جنگ سردی خود را به عنوان وزنه تقابل آمریکا در منطقه پس بگیرد . از این منظر ، خاطره قوی حضور شوروی که هنوز در ذهن سیاست گذاران و مردم خاورمیانه موجود است می تواند مفید باشد . روسیه بادقت با این کارت بازی می کند؛ برعکس شوروی ، آن ها می فهمند که نمی توانند از نظر اقتصادی و سیاسی با آمریکا مقابله کنند . از این منظر ، سیاست روسیه بهره برداری از کاستی های سیاست های غرب در خاورمیانه است . در این متن ، بی میلی آمریکا برای حمایت از حسنی مبارک در مقایسه با حمایت روسیه از بشار اسد ، قدرت های منطقه ای را به نگاه به روسیه در نقش شریکی قابل اعتمادتر تشویق می کند .
  • اینکه ، روسیه از لفاظی های ایدئولوژیک در گفت و گوهای رسمی اش با کشورهای منطقه ، و نیز _ برخلاف سیاستش درقبال فضای به جامانده از شوروی _ از تحمیل دیدگاه هایش ازطریق زور یا اجبار اقتصادی اجتناب می کند . مسکو در گفت و گو با کشور ها و گروه های سیاسی منطقه می کوشد که بر اشتراکات و نه اختلافات و تناقضات تمرکز نماید . در بیش تر مواقع ، روسیه همچنان عمگرایی سخت را برگزیده است؛ برای مثال ، روسیه به موضوع آزادی های سیاسی در این منطقه کار ندارد یا از سیاست های رژیم صهیونیستی در فلسطین و غزه انتقاد نمی کند . این کشور می کوشد گفت و گو با همه کشور ها در منطقه را بدون بیان حمایت آشکار از یک کشور یا ائتلاف خاص تشویق نماید ، به طوری که تاکنون روابط خوبش با ایران ، رژیم صهیونیستی ، قطر و عربستان را حفظ کرده است .

درنهایت اینکه ، روسیه در تلا ش های اقتصادی اش بر حوزه هایی متمرکز شده است که در آن ها مزایای بازار را دارد : انرژی هسته ای ، نفت و گاز ، پتروشیمی ، فضا ، تسلیحات و غلات . درهمین حال ، تجارت روس ها در خاورمیانه برمبنای این شعار «قیمت چینی برای کیفیت اروپایی» قرار گرفته است . قیمت اندک و اعتبار دلایل اصلی علاقه کشورهای خاورمیانه به فناوری هسته ای روسیه است .

بااین حال ، نباید در توانمندی های روسیه در خاورمیانه اغراق نمود زیرا با توجه به توان محدود مالی قادر به تنوع بخشی در اقتصاد نیست و از شکاف تکنولوژیک با غرب برخوردار است ضمن اینکه این کشور برای حفظ توازن میان قدرت های مختلف شکننده و در زمان فراتر رفتن از تعاملات از ابعاد سطحی با مشکل مواجه است لذا می توان برخی از موفقیت های این کشور در منطقه را ناشی از اشتباهات سیاسی آمریکا و اروپا تلقی کرد . ضمن اینکه برخی از شرکای روسیه در منطقه از این بازیگر به عنوان اهرم فشار در روابط خود با آمریکا استفاده کرده اند و قابل اعتماد نیستند بنابراین تغییرات در روابط روسیه و آمریکا می تواند بر مواضع خاورمیانه ای روسیه آثار جدی بگذارد .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

جایگاه ایران در سیاست خاورمیانه ای روسیه

روسیه در خاورمیانه به دنبال ایجاد توازن است . پوتین از روزی که به قدرت رسید ، چهارچوب را برای سیاست خارجی خود تعیین کرد و آن اینکه در مناقشه یا رقابت میان دو کشور نه بی طرف باشد نه جانب یکی را بگیرد ، بلکه همزمان با هر دو تعامل داشته باشد . سیاست تعامل همزمان روسیه یک هدف را دنبال می کند : تحصیل منافع بیش تر . در این متن ، ایران در سیاست خاورمیانه ای روسی دارای اهمیت است . روسیه درصدد مشارکت با ایران برای مقابله با خودنمایی های آمریکا در خاورمیانه است .

روسیه کاملاً به توان ایران برای ایجاد امنیت در آسیای میانه و قفقاز آگاه است . ارزیابی های اقتصادی نیز بر حفظ بازار تسلیحاتی ایران برای صنعت دفاعی روسیه تعیین کننده است . فروش سلاح به ایران بخشی از استراتژی این کشور در عقب راندن نفوذ آمریکا و اروپا در ایران است؛ زیرا روسیه باور دارد که اگر به ایران سلاح نفروشد ، ایران به سوی رقبای او می رود . بنابراین ، فروش تسلیحات به ایران همیشه ابزار روسیه بر ممانعت از به چالش کشیدن قدرتش ازسوی ایران بوده و از منظر مسکو این استراتژی نسبتاً موفق بوده است .

درمجموع ، روسیه ایران را دشمن بالقوه نمی داند . ایران یک مشتری خوب برای تسلیحات روسیه یک شریک مهم ژئوپلیتیک و یک قدرت منطقه ای روبه ظهور است که به حضور سیاسی و نظامی آمریکا در منطقه خزر و دریای سیاه و خاورمیانه توازن بخشیده و همزمان افراط گرایی سنی در قفقاز شمالی و آسیای مرکزی را مهار کرده است .

روسیه همچنین ایران را قدرت مسلط منطقه ای در همسایگی می بیند که می تواند در منطقه قفقاز ، آسیای مرکزی و خلیج فارس قدر ت افکنی کند . درمجموع ، دلایل روسیه برای برقراری رابطه ای جذاب با ایران عبارت اند از : متحد قوی در برابر مخالفت با آمریکا ، شریک اقتصادی در برابر تحریم های غرب ، و شریک در برابر مقابله با افراط گرایی سنی و تجزیه طلبی .

در همین زمان ، تعامل روسیه با عربستان ، امارات و رژیم صهیونیستی به چند دلیل مهم است . مسکو باید با عربستان برای تضمین قیمت انرژی بالاتر کار کند؛ زیرا قیمت انرژی برای اقتصاد و پیشبرد برنامه های این کشور حیاتی است . تعامل روسیه با کشورهای عرب خلیج فارس از این نظر نیز مهم است که مسکو باید مانع برخورد میان شرکای خود ، ازجمله ایران با این کشورهای سنی و رژیم صهیونیستی شود .

هرگونه منازعه ای می تواند فرصتی را برای آمریکا ایجاد کند که روسیه را در این منطقه به حاشیه براند . عامل دیگر برای حفظ روابط پایدار روسیه با کشورهای عرب خلیج فارس حمایت ، سرمایه گذاری و تجارت است . مسکو می تواند تحت تحریم های غرب از این کشور ها سرمایه جذب نماید . قیمت انرژی بالاتر در حالی که به اقتصاد این کشور کمک می کند می تواند اهرم فشار را به این کشور در برابر اروپا بدهد .

همان گونه که گفته شد ، روسیه در خاورمیانه به دنبال ایجاد توازن است . برهمین اساس ، تلاش دارد که رابطه متوازن خود را با توجه به اهمیت ایران و عربستان برای خود با این دو کشور حفظ نماید . البته خطر چنین سیاستی این است که در بلندمدت می تواند ایران و عربستان را به روسیه بی اعتماد کند؛ اما آنچه پوتین روی آن سرمایه گذاری می کند ترس دو طرف از عدم همکاری با روسیه و گرایش روسیه به سمت دیگری است . با چنین منطقی هرکدام از دو رقیب برای حفظ روسیه در کنار خود بیش تر خرج می کند .

دراین میان ، هرچه پیش می رود ، کار روسیه سخت تر می شود . اگر ایران و عربستان و رژیم صهیونیستی از رقابت نیابتی به سوی درگیری مستقیم بروند ، روسیه باید بین ایران و عربستان یکی را انتخاب کند؛ اگر روسیه کنار ایران بیاید ، عربستان ، آمریکا و متحدانش در منطقه را ازدست خواهد داد؛ اگر طرف عربستان برود ، اعتماد ایران و سایر کشورهایی که مسکو را جایگزین آمریکا می دانند ازدست خواهد داد؛ به همین سبب ، تلاش می کند تنش میان ایران و عربستان و رژیم صهیونیستی را در سطح فعلی نگه دارد .

شاید به همین علت باشد که وقتی حملات رژیم صهیونیستی علیه برخی مواضع نیروهای ایرانی در سوریه شدت یافت و خطر درگیری میان ایران با این رژیم بالا گرفت ، روسیه وارد شد و سامانه موشکی اس ۳۰۰ را در اختیار سوریه قرار داد ، به طوری که از شدت حملات رژیم صهیونیستی کاسته شد . در ادامه ، به طور مدیریت شده اجازه برخی حملات رژیم صهیونیستی به مواضع ایران در سوریه را داده است .

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

همکاری دوجانبه ج.ا.ایران با روسیه

اهم اسناد مبادله شده ( امضاء )

۱- موافقتنامه بازرگانی درسال ۱۳۷۶ امضاء و به تصویب نهایی رسیده است.

۲- موافقتنامه بین دولت ج.ا.ایران و روسیه در زمینه همکاری و کمک متقابل اداری در امور گمرکی

۳- موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین ج.ا.ایران و روسیه

۴- تفاھم نامه کریدور سبز بین گمرکات دو کشور و تسهیل در صدور روادید

۵- نقشه راه همکاری تجاری و صنعتی برای سال ۲۰۱۶ لغایت ۲۰۲۰ میلادی

۶- موافقتنامه لغو روادید سفرهای گروهی

۷- امضاء تفاهمنامه همکاری در حوزه ساخت واگن در ایران که منجر به امضاء توافقنامه سهامداری شده است و امضاء تفاهم نامه ساخت مشترک هلیکوپتر با شرکتهای ترنسمش هولدینگ روسیه و راشن هلیکوپتر توسط سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران ( ایدرو ) در فروردین ماه ۱۳۹۶ ؛

۸- امضاء یادداشت تفاهم چهارمین کارگروه همکاری تجاری و صنعتی با روسیه ( نشست آستراخان ) در آبان ماه ۱۳۹۶

۹- امضای یادداشت تفاهم چهاردهمین اجلاس کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه درمسکو در اسفند ماه ۱۳۹۶ و امضاء بیش از ده سند همکاری از جمله:

 
  • تفاهمنامه نهمین نشست کارگروه حمل و نقل
  • تفاهمنامه طرح خط لوله گاز هند ، ایران و پاکستان
  • تفاهمنامه تامین مالی و سرمایه گذاری در صنایع و معادن ایران
  • تفاهمنامه سرمایه گذاری در طرحهای برق حرارتی
  • تفاهمنامه نشست همکاری های مشترک فرهنگی
  • تفاهمنامه همکاری در حوزه زمین شناسی
  • تفاهمنامه تحقیق و توسعه مشترک در منابع زیرزمینی و بستر دریای خزر
  • تفاهمنامه همکاریهای فرهنگی و هنری
  • تفاهمنامه ایران، روسیه و قزاقستان در حوزه ترانزیت و مبادله گندم

 

۱۰- امضای تفاهم نامه همکاری بازارهای سرمایه ای بین شرکت سپرده گذاری مرکزی اوراق بهادار و تسویه وجوه ایران و شرکت تسویه و سپرده گذاری ملی روسیه

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

مھمترين اقدامات بعمل آمده ( در چارچوب روابط دوجانبه )

۱- تلاش و پیگیری مستمر در جهت ايجاد بانک ايرانی در مسكو كه در سال ۱۳۸۱ افتتاح گرديد.

۲- پیگیری مستمر براي رفع موانع حمل و نقل كه در چارچوب توسعه ناوگان ملی تجاری ، مذاكره و چانه زنی با مقامات روسی درخصوص رفتار مساوی با كشتی های ايرانی در بنادر روسیه طرح و پیگیری شده است .

۳- استقرار رايزن بازرگانی از ابتدای سال ۱۳۸۰ در مسكو و اعزام رایزن جدید بازرگانی .

۴- اعزام هیات های تجاری و بازاریابی از استانهای مختلف کشور به مناطق مختلف روسیه

۵- همكاری در زمینه استاندارد كالاها و اخذ نشان استاندارد روسیه برای كالاهای صادراتی ايران به مقصد روسیه

۶- مشارکت در نمایشگاه های بین المللی روسیه در زمینه مواد غذایی ، نفت و گاز و پتروشیمی ، محصولات پلاستیکی

 

۷- برگزاری نمایشگاه ایران در آستراخان

۸- برگزاری نمایشگاه ایران در داغستان

۹- برگزاری نمایشگاه اختصاصی ایران در اردیبهشت ماه ۱۳۹۵

۱۰- اعزام هیات تجاری استان البرز به روسیه در تاریخ ۱۰ لغایت ۱۴ خرداد ماه ۱۳۹۵

۱۱- برگزاری همایش تجاری جمهوری اسلامی ایران و روسیه در خردادماه ۱۳۹۵

۱۲- سفر جناب آقای نعمت زاده وزیر وقت صنعت ، معدن و تجارت به سن پترزپورگ روسیه در خرداد ماه سال ۱۳۹۵ به منظور مشارکت در همایش اقتصادی

 

۱۳- تشکیل کارگروه حمل و نقل و کشاورزی برای توسعه صادرات محصولات کشاورزی

۱۴- مشارکت در نمایشگاه بین المللی مواد غذایی روسیه در شهریور ماه ۱۳۹۵

۱۵- در حال حاضر امکان گشایش اعتبار اسنادی ، انتقال پول ( روبل یا یورو ) بصورت حواله بانکی از بانکهای ایران به مقصد بانکهای روسیه و نیز امکان صدور ضمانت نامه بانکی از طریق میربیزنس بانک برای تجار و بازرگانان و سرمایه گذاران فراهم شده است.

۱۶- بانکهای روسیه از جمله گاز پروم بانک ، و ت ب بانک ، ونش اکونوم بانک ، اگزیم بانک و پروم سویاز بانک ، ترانس کپیتال ، RFC ، میر بیزنس
بانک با اکثر بانکهای ایرانی از جمله بانک توسعه صادرات ، کشاورزی ، ملی ، رفاه کارگران و حکمت ایرانیان کشورمان ارتباطات کارگزاری برقرار نموده اند

 

۱۷- امضای قرارداد همکاری و افتتاح نمایندگی شرکت ایران خودرو در ماخاچ کالا روسیه و تولید و مونتاژ خودرو در سال های آینده بین شرکت ایران خودرو عشق آباد و کاسپی یونی ترید در تاریخ ۲۷/۷/۹۵ به نتیجه نرسیده است

۱۸- برگزاری پاویون جمهوری اسلامی ایران در نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان روسیه توسط شرکت اوژن در فروردین ماه ۱۳۹۶ ؛

۱۹- افتتاح سرای تجاری ایرانیان در آستراخان در آبان ماه ۱۳۹۶ ؛

۲۰- برگزاری پاویون کشورمان در نمایشگاه بین المللی صنایع غذایی مسکو در تاریخ ۲۰ لغایت ۲۳ شهریور ماه ۱۳۹۶ در مسکو ؛

۲۱- همکاری شرکت راد صانع آتی برای سرمایه گذاری ( ۲۰ میلیون دلار ) در تولید مخازن تحت فشار سی ان جی کامپوزیت نسل ۴ ؛

۲۲- برگزاری نمایشگاه اختصاصی توانمندی های استان مازندران در استان ولگاگراد روسیه ۲۵ تا ۲۸ مرداد ماه ۹۶ ؛

 

۲۳- برگزاری جلسه میز روسیه با حضور رئیس و مدیران سازمان توسعه تجارت ایران ، سازمانها و ارگانهای ذیربط و بخش خصوصی در تاریخ ۲۹/۰۵/۱۳۹۶ در محل سالن مروارید ؛

۲۴- برگزاری جلسه بررسی لزوم و نحوه ایجاد کنسرسیوم لبنی به ریاست جناب آقای مهندس خسروتاج و با حضور شرکتهای صنایع لبنی ، در تاریخ ۱۴/۰۶/۱۳۹۶ در تالار اصفهان ، به منظور ورود موثر به بازار فدراسیون روسیه ؛

۲۵- امضاء یادداشت تفاھم همکاری های بانکی بین بانک مرکزی ایران و موسسه دولتی صادراتی روسیه به نام EXIAR در مهرماه ۱۳۹۶ ؛

۲۶- برگزاری نشست کمیته مشترک تجاری ، صنعتی و معدنی در آستراخان روسیه در تاریخ ۳ لغایت ۵ آبان ۱۳۹۶ به ریاست جناب آقای مهندس خسروتاج ، قائم مقام محترم وزیر و رئیس کل سازمان و جناب آقای کالامانوف ، معاون وزیر صنعت و تجارت روسیه به همراه هیاتی متشکل از بخش خصوصی و دولتی و همچنین ادامه مذاکرات تجارت ترجیحی با اتحادیه اوراسیا ؛

 

۲۷- شرکت هیاتی متشکل از اعضاء دولتی و بخش خصوصی در همایش چشم انداز روابط اقتصادی ایران و قفقاز شمالی در شهر ولادی قفقاز جمهوری اوستیای شمالی – آلانیا از تاریخ ۲۰ لغایت ۲۳ آذرماه ۱۳۹۶ به ریاست جناب آقای مهندس خسروتاج ، معاون محترم صادراتی وزیر و رئیس کل سازمان ؛

۲۸- برگزاری نمایشگاه اختصاصی در شهر کازان روسیه ۲۹ آذر تا ۲دی ماه ۱۳۹۶ ؛

۲۹- به گزارش بانک مرکزی ایران پیرو امضاء تفاهم نامه این بانک با EXIAR روسیه ، ۴ قرارداد ارائه فاینانس ( تامین مالی ) مجزاء اما با محتوای یکسان بین اگزیم بانک روسیه و چهار بانک ایرانی سپه ، توسعه صادرات ایران ، پارسیان و پاسارگاد در دی ماه ۱۳۹۶ به امضاء رسید. اگزیم بانک روسیه زیرمجموعه شرکت بیمه اکسیار است و میتواند بدون دغدغه بیم های در نقش فاینانسور ظاهر شود.

 

۳۰- افتتاح سرای تجاری ایرانیان در آستراخان در آبان ماه ۱۳۹۶

۳۱- افتتاح سرای تجاری اتاق بازرگانی و صنایع و معادن استان گلستان در مسکو

۳۲- تاسیس شرکت ایتسیا با مدیریت آقای معین فر در مسکو برای حوزه برند سازی و تجارت بین الملل

۳۳- ملاقات سخنگوی کمیسیون حقوقی و قضائی مجلس شورای اسلامی و نمایندگان محترم شهرهای رباط کریم و بهارستان با نائب رئیس شرکت ولگا باس برای تولید اتوبوس در شهر صنعتی پرند در آذرماه ۱۳۹۶

 

————-    سیاست و اقتصاد روسیه   ————-

 

اھم برنامه ھای آتی

  1. پیگیری تصویب موافقتنامه اوراسیا در مجلس محترم شورای اسلامی .
  2. برگزاری دومین همایش فرصت های تجاری و سرمایه گذاری ایران و قفقاز شمالی روسیه در سال ۱۳۹۸ در تهران .
  3. پذیرش هیات های روسی جھت بازدید از نمایشگاههای مهم کشور .
  4. مشارکت در نمایشگاههای مهم روسیه از جمله مصالح ساختمانی ، صنایع غذایی و محصولات کشاورزی .
  5. افتتاح دفتر نمایندگی راه آهن روسیه در تهران ؛
  6. امکان سنجی ، برآورد هزینه و بررسی نحوه تاسیس دفتر نمایندگی سازمان توسعه تجارت ایران در مسکو .
  7. اتصال سوئیچ کارت های بانکی دو کشور ( میربیزنس بانک )
 
 

راهنمای جامع تجارت با روسیه

راهنمای جامع صادرات ، واردات ، بازرگانی و تجارت کشور روسیه با ایران و دیگر کشورهای جهان را به صورت جامع در لینک زیر مطالعه و آموزش ببینید .

 
فهرست مطالب :
  • بررسی کلی کشور روسیه
  • بررسی بازار واردات از کشور روسیه
  • بررسی بازار صادرات به کشور روسیه
  • سیاست و اقتصاد روسیه
  • گمرک ، قوانین و مقررات و استانداردهای کشور روسیه
  • تحلیل فرهنگ و اجتماع کشور روسیه
  • منابع اطلاعاتی کشور روسیه
  • اتاق بازرگانی ایران و روسیه
  • چالش های بازار روسیه
  • فرصتهای بازار کشور روسیه

 

درباره کشور روسیه بیشتر بدانیم :
 

برای مشاهده آخرین اخبار مقررات صادرات و واردات در خصوص کشور روسیه به لینک زیر مراجعه نمایید :

 

پکیج آموزش صادرات و واردات و ترخیص کالا

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده − 5 =